Remont przykościelnej kuchni

#

Ks. Andrzej Fober


Trwa remont kuchni w kościele Św. Krzysztofa. Niektórzy byli już zaniepokojeni i niesłusznie podejrzewali, że renowacja nie będzie miała miejsca w tym roku. A jednak działamy, ponieważ musimy pozostać wiarygodni: jako Kościół, jako społeczność, jako ludzie. 
Niewielkie opóźnienie wiąże się oczywiście z finansami. Dwa wnioski o wsparcie prac w kościele nie zostały zatwierdzone i musieliśmy najpierw zbadać, jak wrosną całościowe koszty remontów, licząc razem z nowymi oknami.

Jednak ponownie nasi liczni przyjaciele z Niemiec i innych krajów zdali sobie sprawę, że projekt budowy nowej kuchnie jest potrzebny, dobry i użyteczny. Zupa dla ubogich i bezdomnych musi być gotowana we właściwych warunkach. Kuchnia jest obecnie w trakcie budowy i będzie spełniała wszystkie standardy i przepisy, których należy przestrzegać. Z całą pewnością będzie ona służyła nie tylko przez kilka lat, ale kilkadziesiąt. Wszystkie zamówione meble to profesjonalne wyposażenie gastronomiczne ze stali nierdzewnej.

Remont kuchni może być także impulsem do rozważania teologicznego. Cieszę się, że krąg przyjaciół parafii Św. Krzysztofa staje się z dnia na dzień szerszy. Jest coraz więcej ludzi, którzy czują się z nami związani, nawet jeśli nie mieszkają na Śląsku. To tworzy społeczność, komunię świętych – communio sanctorum. Ludzie, nawet jeśli mieszkają w oddaleni, mogą i powinni pomagać sobie nawzajem, wspierać się, umacniać i modlić za siebie. To tworzy niewidzialną, ale prawdziwą więź, a to wszystko przynosi widzialne owoce. Nieustanne wzajemne obdarowywanie się i wdzięczność za otrzymywanie sprawia, że taka społeczność jest wiarygodna i żywa, i daje wyobrażenie o tym, co nas czeka w niebie: o zbawieniu dusz naszych. W każdą niedzielę w modlitwie powszechnej pamiętamy o naszych przyjaciołach, a wielu z nich także modli się za nami.

W imieniu parafian, a także wielu innych naszych sióstr i braci, serdecznie dziękuję wszystkim za pamięć. Wierzę, że każdy, kto czuje potrzebę wspierania naszych działań, będzie mógł na nie potem spojrzeć i powiedzieć z dumą: byłem tam moim sercem, moją radą i moją ofiarą. To także moje dzieło!

 

Tłum. TKS