Nabożeństwo Jubileuszowe

#

14 grudnia celebrowaliśmy uroczyste nabożeństwo związane z 60-leciem powojennej rekonsekracji naszego kościoła, poświęceniem witraży „Czterech Męczenników XX wieku”, a także odsłonięciem pamiątkowej tablicy. Liturgia zgromadziła wielu duchownych i gości świeckich, z kraju i zagranicy. Nabożeństwo rozpoczął bp diecezji, ks. Waldemar Pytel. On także dokonał pobłogosławienia nowych okien i przeszkleń. Liturgii przewodniczył proboszcz ks. Andrzej Fober wraz z proboszczem parafii partnerskiej z Aschaffenburga, ks. Matthiasem Leibachem. Kazanie wygłosił bp Jerzy Samiec, Biskup Kościoła. Po skończonym nabożeństwie pod pamiątkową tablicą wieńce złożył były wiceprezydent Wrocławia Adam Grehl, konsul generalny RFN Hans Jörg Neumann oraz biskup diecezji.

PROGRAM NABOŻEŃSTWA

Tekst tablicy:

Niech będzie cześć i chwała
Trójjedynemu Bogu,
a wieczna pamięć Tym, którzy
Przybytek ten Pański wznieśli,
przez wieki pielęgnowali,
a po ostatniej wojnie odbudowali.

W 750-lecie kościoła,
60-lecie jego rekonsekracji,
a także w 500-lecie Reformacji

parafianie

1267 – 1517 – 1958 –2017 – 2018

 

Na oficjalnej stronie Kościoła ukazała się obszerna NOTATKA, do której lektury serdecznie zachęcamy.


Tekst przemówienia Pani Beaty Gardawskiej, potomkini biskupa Burschego

Szanowni Księża Biskupi, Szanowani Księża, Szanowani Państwo. Proszę przyjąć w imieniu rodziny biskupa Burschego wyrazy wielkiego wzruszenia przez zaliczenie Jego osoby do czwórki męczenników chrześcijaństwa.
Dla rodziny ma znaczenie wielkiego symbolu, że występują obok siebie ks. Dietrich Bonhoeffer i bp Bursche. Przed wojną w kierowanej przez bp. Burschego ewangelickiej prasie polskiej ukazywały się artykuły potępiające pogański nazistowski Kościół Niemieckich Chrześcijan, a z drugiej strony popierające niemiecki Kościół Wyznający. W pamięci rodziny pozostała rozmowa z września 1939 roku. Biskup Bursche opierał się namowom rodziny, która nalegała, aby wyjeżdżał z Warszawy. Żona biskupa zapytała z płaczem – czy chcesz być drugim Niemöllerem? Niebawem okazało się, że w Sachsenhausen biskup Bursche był przetrzymywany w tym samym Zellenbau, w którym kilka cel dalej, przetrzymywano ks. Martina Niemöllera. I jakim znaczącym symbolem jest, że pierwszy w Polsce witraż z postacią biskupa Burschego powstał właśnie w kościele należącym do zboru niemieckiego! Jest to manifestacja pojednania, zaprzeczającego dawnej wrogości między niemieckimi Kościołami ewangelickimi, działającymi przed wojną w Polsce, oraz konsystorzem berlińskim a bp. Juliuszem Burschem. Trwające już od wielu dekad braterskie zbliżenie Kościołów znajduje obecnie dobitny wyraz, także artystyczny, w tym pięknym witrażu. Dla rodziny jest to chwila podniosła, bardzo wszyscy żałujemy, że w 2016 roku odeszła ostatnia, ukochana wnuczka bp. Burschego, Jadwiga Gardawska. Wyobrażamy sobie, jaki byłby to dla niej podniosły moment!
Niech mi wolno będzie wyrazić w imieniu rodziny biskupa Burschego niezwykłe
wzruszenie, że jego postać znalazła się obok dwojga męczenników za wiarę z Kościoła Rzymskokatolickiego, wyrażających sobą tę samą postawę konsekwentnej wierności wartościom ewangelicznym, nawet za cenę życia. Edyta Stein i Maksymilian Kolbe zostali kanonizowani przez papieża Jana Pawła II. W 1991 roku papież wypowiedział o bp. Bursche znamienne słowa – to wielki chrześcijanin i wielki polski patriota, brat w wierze, wobec którego słowo „tolerowanie” byłoby, jak wynikało ze słów papieża niestosowane – „cóż to za bracia i siostry w Chrystusie, którzy się jedynie tolerują?”. W pięknych witrażach w troskliwie odnowionym wrocławskim kościele św. Krzysztofa znalazło więc także artystyczne zwieńczenie doniosłe dzieło ekumeniczne. Jest to dzieło o skali nieobecnej jeszcze nigdzie w Polsce. W imieniu rodziny bp. Burschego składam wielkie podziękowania – Wasz zbór dokonał rzeczy epokowej. Oby stała się wzorem dla wszystkich chrześcijan.


Fot.: Przemysław Kukuła

parafia
parafia